اقدام فوری،نجات اقتصادی
نبض نفت - فرزاد وثوقی روزنامه نگار اقتصاد در ایران نیازمند یک اقدام فوری برای نجات از جریان انحصار است.اقدامی شبیه اقدام 598 که طی آن اقتصاد با یک شوک همه جانبه مواجه شد.
اگر در آن زمان امام (ره)قطعنامه ای را پذیرفتند به تمامی ابعاد نظامی، سیاسی اقتصادی و اجتماعی موضوع اشراف کامل داشتند و سپس انتظار می رفت دوران سازندگی آغاز شود. هر چند در طول زمان به دلیل بروز اختلافات سیاسی و انحرافات مشهود ،برنامه های توسعه کشور به انحصار کشیده شد و از همه مهمتر سرطانی بنام آقازادگی ظهور کرد،کشور نتوانست به شرایط بهبود اقتصادی نایل آید و غول تورم جسته و گریخته معیشت مردم را به گروگان گرفت.
انحصار طلبان فعال در حوزه اقتصاد،سیاست را نیز به گروگان گرفتند و منافع خواص ،اولی بر منافع ملی شد. متاسفانه برگزاری هر انتخابات و غالب شدن یک جناح بر جناح دیگر نیز به درمان مشکلات کمکی نکرد و حجم اختلاس ها در هر دوره توان اقتصاد ملی را بشدت کاهش داد و پروژههای مهم زیر ساختی با رکود و زمین گیری فزاینده ای مواجه شدند.
استمرار وضعیت گنگ سیاسی اقتصادی تاکنون، شرایط را به سمتی کشاند تا بیشترین منافع مبتنی بر اقتصاد قاچاق، تحت پوشش دور زدن تحریم ها ،نصیب انحصارگرایان شود. حالا بیش از هر گروه این انحصارگرایان اقتصادی اند که نگران موضوعی بنام مذاکره هستند، چرا که با عقب نشینی از موضع اقتصاد باید موضع سیاسی را نیز تا حدودی واگذار کنند.
توافق با حریف به خودی خود دارای تاکتیک های خاصی است و با پذیرش آن میتوان منافع بسیاری را با تدبیر بدست آورد.توافق همیشه به منزله باخت و تسلیم نیست بلکه معنای پایانی برای ویرانی را نیز به دنبال دارد. تمامی جنگ ها در طول تاریخ ،روزگاری آغاز و روزی پایان یافته اند.
حالا اما مهمترین گزینه برای پایان و رهایی از بحران ها ،بهبود معیشت مردم است که بیش از این نباید در حالت احتضار باقی بماند.
تورم، این روزها در انتظار هفته های ملاقات نمایشی سیاسیون و تلاش برای خرید زمان باقی نمی ماند. تورم بر سرعت خود افزوده و بدون تردید در ادامه این راه هدفمند! به فروپاشی یک اقتصاد ،یک نظام اجتماعی سیاسی و یا یک ملیت خواهد رسید.
آنچه شایسته و بایسته تاریخ این مرز پر گوهر نیست.
