عملکرد دوگانه پتروشیمی نوری در ۱۴۰۴: رشد ۵۰ درصدی درآمد در برابر کاهش ۹۰ درصدی خرید مواد اولیه
نبض نفت - عملکرد مالی شرکت پتروشیمی نوری در سال ۱۴۰۴، با وجود افزایش محدود تولید (۳ درصد) و کاهش محسوس فروش داخلی (۳ درصد)، اما شاهد جهش ۵۰ درصدی در درآمد ناخالص عملیاتی و رشد چشمگیر سود خالص (۲۵ درصد در ۹ ماهه) بوده است. با این حال، این اعداد درخشان، در پس پرده ابهامات و تناقضات بزرگی پنهان شدهاند که شفافیت و پایداری عملکرد این مجموعه عظیم را زیر سوال میبرند.
رمزگشایی از سود؛ آیا کاهش ۹۰ درصدی خرید مواد اولیه، کلید موفقیت است؟
بزرگترین پرسش برانگیز در صورتهای مالی سال ۱۴۰۴، کاهش ۹۰ درصدی مبلغ خرید مواد اولیه نسبت به سال ۱۴۰۳ است؛ رقمی که از ۱۲۹ هزار میلیارد تومان (۱۴۰۳) به ۱۳ هزار میلیارد تومان (۱۴۰۴) رسیده است. این اختلاف فاحش و غیرقابل توجیه، نه تنها منطقی به نظر نمیرسد، بلکه عامل اصلی جهش سود خالص ۱۴۰۴ (با وجود رشد ۲۵ درصدی در ۹ ماهه) بوده است. این سوال مطرح میشود که این کاهش عظیم در خرید مواد اولیه، چگونه رخ داده است.
در کنار این ابهام، سود تسعیر ارز نیز عملکردی خیرهکننده داشته است؛ به طوری که سود حاصل از این بخش در ۹ ماهه اول ۱۴۰۴ با رشدی ۲۱۴ درصدی به ۱.۱۴۲ هزار میلیارد تومان رسیده که نسبت به ۳۶۳ میلیارد تومان مدت مشابه سال قبل، جهشی قابل توجه است. این اتکای فزاینده به سود حاصل از نوسانات نرخ ارز، نشاندهنده آسیبپذیری سود خالص شرکت در برابر تکانههای اقتصادی و همچنینعدم وجود توانمندی در عملیات اصلی تولید و فروش است.
شفافیت در فروش؛ وقتی قانون نادیده گرفته میشود
یکی دیگر از نکات قابل تامل، عدم انتشار توضیحات کافی در خصوص فروش دلاری است. این در حالی است که سازمان بورس، شرکتها را ملزم به ارائه جزئیات فروش ارزی خود کرده است. سکوت پتروشیمی نوری در این زمینه، نقض آشکار قوانین و فرار از شفافیت تلقی میشود و این سوال را در ذهن سهامداران و ناظران ایجاد میکند که چه چیزی در پشت پرده این فروشهای ارزی پنهان شده است؟
وامهای سنگین و هزینههای انرژی؛ کوهی از بدهی و هزینههای جاری
در حالی که شرکت از افزایش درآمد ناخالص و سود خالص دم میزند، اما دریافت وام بانکی به مبلغ ۱۱.۳۶۲ هزار میلیارد تومان در ۹ ماهه اول سال، نشان از فشار نقدینگی و نیاز به تامین مالی از طریق بدهی دارد. همچنین، افزایش ۵۴ درصدی مصرف انرژی نیز بیانگر افزایش هزینههای عملیاتی است که در بلندمدت میتواند حاشیه سود شرکت را تحت تاثیر قرار دهد.
در مجموع، عملکرد مالی پتروشیمی نوری در سال ۱۴۰۴، با وجود ظاهری موفق، مملو از نقاط ابهام و سوالات بیپاسخ است. کاهش عجیب و غریب در خرید مواد اولیه، اتکای بیش از حد به سود تسعیر ارز، عدم شفافیت در فروش دلاری و حجم بالای وامهای بانکی، همگی نشان میدهند که این «موفقیت» نیازمند بررسی دقیقتر و شفافسازی کامل از سوی مدیریت شرکت و نهادهای نظارتی است تا مشخص شود که آیا این اعداد، نمایانگر عملکرد واقعی و پایدار هستند یا صرفاً ترفندهایی برای فریب بازار و سهامداران.
