چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ - ۲۳:۰۷ - 2020 February 19
کد خبر: ۲۵۲۳۳
تاریخ انتشار: ۰۷ بهمن ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۷
یادداشت به قلم فریدون امیری پارسا فعال کارگری و خبرنگار افتخاری نبض نفت؛
یکی از فعالان جامعه کارگری کشور در یادداشتی به نقد دیدگاههای وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی پرداخته است و این نوع نگاه را مانند شلیک موشک بالستیک بر قلب کارگران دانسته است.
نقدی بر موضع وزیر کار در خصوص حقوق و دستمزد کارگران/دیدگاه وزیر در خصوص کارگران عین شلیک موشک بر قلب آنهاست

یادداشت

فریدون امیری پارسا فعال کارگری و خبرنگار افتخاری نبض نفت

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: باید میزان دستمزد به گونه‌ای تعیین شود که هزینه‌های تولید افزایش پیدا نکند، زیرا افزایش قیمت‌ها به ضرر کارگران است و در کنار آن باید کارگران بتوانند از پس حداقل‌های زندگی برآیند!!!

چقدر آشناست این استثمار

اول نکته‌ای عرض کنم و بعد به موضوع اصلی بپردازم!

مهندس علی خدایی عزیز:! همانطور که مستحضرید این نوع نگاه به مزد و معیشت همکارانتان نوع نگاه اصلاح طلبی درطول دهه‌ها دولت‌داری اینها بوده(البته عرض کنم که هرگز در پی کوباندن جناح‌های سیاسی وحزبی قانونی کشورم نیستم)

ولی تاکنون هیچ دولت یا وزیر اصلاح‌طلبی نگاهش به میزان مزد و معیشت ما نه تنها نگاه عادلانه‌ی حداکثری و مساوات نبوده بلکه حتی نگاه متوسط و نزدیک به خط فقر یا قدرت خرید ماهم نبوده است!

عرض دوم اینکه این وزیر محترم قبل از همه چیز نگاهها را به سمت عدم فشار و بالا رفتن هزینه تولید به کارخانه‌داران و کارفرمایان و....سوق می‌دهد و هرگز به بیانات مبارزات و مصاحبه‌های جنابعالی طی سال‌ها قبل توجه ندارد و اینکه عدم پرداخت مزد و مزایای متعادل و متوسط و مطابق با بخشنامه‌ها، دستورالعمل‌ها، اسناد و مدارک بین‌المللی کار نه تنها باعث رونق تولید می‌شودبلکهبه صورت موازی مصرف بیشتریعنی تولید بیشتر و تولید بیشتر یعنی سود سرشار توجه ندارند و بدون اینکه حتی توضیح دهد چگونه پرداخت مزد برای جبران هزینه متوسط زندگی کارگران باعث ضرر و زیان تولید می‌شود مرتبا در اکثر تریبون‌ها از این جمله ناموزون استفاده کرده و باعث اجماع نظر مسئولین مدیران و حتی مقامات ارشد کشوری نسبت به این موضع‌گیری ناصحیح می‌شوند!

دو جمله آشنای عدم بالا رفتن هزینه تولید و استفاده کارگر از حداقل‌های زندگی واقعا مانند دو موشک بالستیک با کلاهک هسته‌ای می‌باشد که برقلب کارگران می‌نشیند!

نوع نگاه از بالا به پایین به جامعه کارگری یعنی اینکه ما کارگران متوجه می‌شویم که تمام تصمیم‌گیران دراین عرصه هرگز در بهترین حالت و به اجبار یک شب سفره شامی با نان و پنیر و چای شیرین نداشته‌اند وهرگز به اجبارسفره ناهاری با نان خشک و پیاز و سیب‌زمینی را تجربه نکرده‌اند.

نظر ما جامعه کارگری این است که دولت که ثروتمندترین کارفرماست اول سعی کند کارگران مستمری که به شکل غیرقانونی و با دور زدن کلیه قوانین کار، آنها را به شرکت‌های تامین نیرو سپرده را تامین کند و حداقل دو سه ماده از مواد قانون کار از جمله: تبصره دو ماده 7، ماده 48 و 49 طبقه‌بندی و ماده 149 با دوتبصره‌اش را بدون دور زدن عمل کند بعد بنشیند و برای کارگران بخش خصوصی و کارگاههای کوچک و نمایندگان آنها تصمیم بگیرد!!

ارسال به دوستان
نسخه چاپی
نظرات بینندگان
نام:
ایمیل:
* نظر: